سخنان ناگفته

رنگ و سرود - نصرت رحمانی
نویسنده : سروش عازمی خواه - ساعت ۱٠:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۱۳
 

من با قلم

تو با قلم مو

من بر سپید سینه ی کاغذ

تو در دشت چرک "بوم"

من شخم می زنم

تو رنگ ...

          رنگ ...

               رنگ...

 

هر سو بپاش

باشد جوانه ها که سر کشد از خاک، دیر و زود

از رنگ و از سرود

تا گل به بار آید

در قحط سالی این بوم

آرام گیرد این دل بی پیر

            ای دلپذیر...

 

نقاش ...

رنگی دگر بپاش...

 

نصرت رحمانی